ಪಕ್ಕದ ಕಚೇರಿ ಕಟ್ಟಡದ ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯ ಮಿಯಾವ್ ಧ್ವನಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ಬರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿ ಮಾತ್ರ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದ ಆ ಮಿಯಾವ್ ಧ್ವನಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಹಸಿವೋ, ಗಾಯವಾಗಿದೆಯೋ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿ ಮೌನವಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜಾಗವಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅವಶೇಷದಂತಿದ್ದ ಆ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಡೆದ ಕುರ್ಚಿಗಳು, ಬಿಸಾಡಿದ ಸಾಮಾನುಗಳು ಮತ್ತು ಕಸದ ರಾಶಿಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಒಳಗೆ ಹೋಗುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂದರು. ಆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವರು, ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಾಗದೆ ಕಸದ ನಡುವೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಳನುಗ್ಗಿದರು. ಹಲವು ಅಡೆತಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಹುಡುಕಾಡಿ ಕೊನೆಗೂ ಆ ಪುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು.
ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಮರಿಯನ್ನು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ನೀಡಿ ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಗೆ ಅವರೇ ಆಶಾಕಿರಣವಾದರು.
ಈ ಘಟನೆ ಸಣ್ಣ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸಗಳು ಸುದ್ದಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮೌನವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ದಯೆಯ ಕೆಲಸವೇ ಒಂದು ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
